Vatan Görevi ✔

Vatan Görevi ✔

Başlıktan da anlaşılacağı üzere 15 Aralık 2017 tarihinde başlayan askerlik sürecim nihayetinde 30 Mayıs 2018 tarihinde sona erdi. Bu süre içerisinde sosyal medya mecraları ve teknolojik gelişmelerden kısmen de olsa uzak kaldım. Acemilik ve ustalık olmak üzere 2 aşamaya ayrılan askerliğin aşama aşama anılarını hatırladığım kadarıyla yazmaya çalışayım..

ACEMİ BİRLİĞİ (15.12.2017 – 05.01.2018 | Mamak, Ankara)

Acemilik serüvenim Ankara Mamak/Muhabere okulunda başladı. 21 gün süren bu süreçte yapmakta uzmanlaştığım alanlar; 5 say çök, sola – sağa – geriye dön, bolca uygun adım marş, ara sıra rütbelilerin canı isterse normal adım marş, tüfek omza, selam dur vs.. Daha saymakla bitiremeyeceğim bir çok komut.. Acemilik sürecince saatlerce ayakta bekleyerek, sabahın 5inde buz gibi suyla traş olarak ve bazen de “bazen diyorum; çünkü bir çok gereksiz eğitim var.” gerekli eğitimleri alarak tamamladım. Acemi eğitimim sırasında -yanlış hatırlamıyorsam 10. gündü Nizamiye yazıcısı olarak 1 günlük göreve gönderildim ve bu görev sırasında hava o kadar soğuktu ki o gün gribal enfeksiyona yakalandım ve bu hastalık yaklaşık 40 gün boyunca peşimi bırakmadı.

Askere gitmeden önce hep götürülecekler listesinde hap, ilaç vs yazanlar o kadar haklıymış ki. Hasta olunca hep o paylaşımları hatırladım. Yanıma almış olduğum NUROFEN soğuk algınlığı ilacı ne yazık ki 40 gün süren bu hastalığımda bana hiç iyi gelmedi. Taa ki Sivaslı Cahit bana Aferin-Fort teklif edene kadar.. O gün o ilacı aldım ve öyle üstesinden gelebildim bitmek bilmeyen hastalığın. Bu yüzden olur da bu yazıyı okuyan arkadaşlardan askere gidecekler varsa sakın yanlarına NUROFEN’i alıp da gitmesinler. Tabi ki her bünyede aynı etkiyi bırakacak değil ama yine de benden bir tavsiye olsun.

05.01.2018 –> Acemiliğin son günü ve yeminimizi ettiğimiz gündü. 21 gün boyunca yapılan bütün eğitimler o son gün yapılacak olan 1 saatlik eğitim içindi.. Yeminimizi ettik ve acemilik sona erdi.

USTA BİRLİĞİ (08.01.2018 – 30.05.2018 | Dadaşköy, Erzurum)

Yemin töreni sonrasında ailemin törene gelmesinden dolayı 2 günlük evci iznine ayrıldım. 2 gün sivil dolaşmak bana 21 gün çektiğim çileye ilaç gibi gelmişti. Sonunda evci iznimiz de bitti ve Mamak’ ta ki acemi birliğimize geri döndük. Acemi birliğinde 1 gece daha kaldıktan sonra bizi gece havaalanına bıraktılar ve Erzurum’a geldik. Erzurum’a giden uçağın %70-80’i asker olduğu için, Erzurum semalarına geldiğimiz anda herkeste tek ses vardı; “Nereye geldik oğlum biz?” Bu sorunun sebebiyse camdan aşağı baktığımızda beyaz dışında hiçbir rengin olmamasıydı.

Usta birliğime gelince, usta birliğim 55. Bakım Fabrika Müdürlüğü’ ydü. Havaalanına indikten sonra taksi tutup 4 arkadaş(Sivaslı Cahit, İstanbul’lu Talha, Amasya’lı Tunahan ve ben) usta birliğimize teslim olduk.  Nizamiyeden kaydımızı yaptıktan sonra yavaş yavaş gerçeklerle yüzleşmeye başladık. Yeni bir ortam, bambaşka karakterler(!) Tüm bu durumlar karşısında uçakta kurmuş olduğum cümleyi yine tekrarladım.. “Nereye düştün oğlum sen?” Aslında uzun uzadıya yazmak istiyorum ama ne olur ne olmaz mantığıyla hareket ederek çok fazla detaya inmeden yazıma devam ediyorum.

Usta birliğimde 3. günümdü ve Yüzbaşı Habercisi olarak görevlendirildim. Bu günden sonra günlerim çok hızlı geçti. Sürekli karargahta olduğum için sürekli bir uğraş içerisindeydim. Hafta içi 07:00 – 17:00 saatleri arasında karargahta bunun dışındaki saatlerde de gece 2 saatlik nöbetlerle hafta içi günlerimi tamamlıyordum. Hafta sonu görev olmadığı için de 6 veya 8 saat olmak üzere nöbete gidiyordum.

Bu süre içinde çok kıymetli dostlar edindim. Belki de hayatımda yan yana gelemeyeceğim insanlarla bir arada kaldım ve ağzıma sürmeyeceğim tatları sırf aç kalmamak için tatmak zorunda kaldım. “Yaptığına pişman mısın?” diye soracak olursanız, “hayır değilim. Çünkü bu tecrübeleri hayatımın başka bir evresinde yaşayamazdım. Benim için iyi mi oldu yoksa kötü mü sorusuna kendi içimde cevap bulamasam da güzel bir tecrübe edinmiş oldum. Sonuç olarak önümde Everest Dağı gibi duran bu engeli 30 Mayıs 2018 tarihinde aşmış oldum.

Uğur Özdemir

Bilgisayar ve teknoloji dünyası her zaman ilgimi çekmiştir. Çünkü bilişim ve teknoloji bu gün olduğu gibi gelecekte de var olmaya ve gelişmeye devam edecektir. Bu yüzden ben de bu konuda kendimi geliştirmeye ve sürekli olarak teknolojiyi yakından takip ederek bilgi düzeyimi yükseltmeye özen gösteriyorum. Bilgiye daha hızlı ulaşılması, bilgi ve belge yönetimi konularında kendimi geliştiriyorum. Katıldığım seminerler, aldığım eğitimler, öğrendiğim programlar ve yazılımlarla kendimi iş dünyasına hazırlıyorum. Edindiğim bu bilgileri kullanarak sadece iş sahibi olmak değil, yaptıklarımla bir fark yaratarak bilişim ve teknoloji dünyasına katkıda bulunmak istiyorum.

Son Yazılar
Bir cevap bırakın